8 augustus 2015

 

Wat gaat de tijd toch vlug! Al 7 jaren gehuwd en dat elk jaar op een andere bestemming kunnen vieren in goede gezondheid. Is dat niet prachtig? De obligate fles wijn (met tapas uiteraard) mocht dan ook niet ontbreken.

Op deze speciale dag zijn we in Orlando aangekomen, om – geloof het of niet – de was en de plas te doen. Geen paniek, we verblijven hier 4 nachten en een degelijke voorbereiding voor de 3 volgende pretparkdagen vraagt zijn tijd. De praktische zaken zoals ingang, parking (17 dollar per dag), de structuur van elk park en vooral de openingsuren zijn belangrijk om te weten. Voor zover dat mogelijk is, zijn we deftig geïnformeerd. Dat is een geruststellend gevoel.

Wat we tot nu toe zagen van Orlando was opnieuw de wirwar van snelwegen zoals in Miami. Alleen reageren we er nu al wat kalmer op. Alles went. Leuk is anders, want het blijft opletten (vooral voor Erik dan!). Wij zijn trouwens ook de enigen (echt waar ) die de snelheidsbeperking respecteren. Je zou dat eens moeten zien: we worden links en rechts (ja, beide kanten) voorbij gestoken. Liever dat nog dan door een politieman gestopt te worden. Die centen houden we liever voor een leuk dinertje. Dat valt vooral op in de steden. Wanneer je eenmaal op minder belangrijke wegen, met uiteraard minder verkeer bent, stopt dat nerveuse rijgedrag. Het valt ons ook op dat dit een “oostelijk” verschijnsel is. Hoe meer je naar het westen rijdt, hoe rustiger het rijden is. En Florida ligt… juist, in het oosten.

Fijne nacht… euh, we slapen hier aan de highway-kant (6 rijstroken!!!) waar een zuchtje buiten nog te horen is… niet de beste ligging. Lange leve de oordoppen!