Vandaag de laatste dag in Miami, die dan nog hoofdzakelijk in het teken van de Everglades stond. We hadden er heel wat voor over: we stonden vroeg op, reden 2 uren naar de Golf van Mexico om daar twee boottochten te doen. De eerste was The Mysterious Mangrove Wilderness.
Zoals de naam al laat vermoeden voeren we met een bootje met max. 6 passagiers (wij hadden dat per toeval privé) door het tweede grootste mangrovebos ter wereld. Op deze tocht kwamen we te weten dat er 3 soorten mangroven bestaan: de rode (80%), de andere zijn wit of zwart. Ik bespaar je de verschillen, want je moet al een kenner zijn om die heel snel te herkennen. Ook kwamen we de geschiedenis van de indianen in die regio te weten.
Niet alleen de mangroven zijn zo speciaal, maar vooral de dieren die er huizen. Vandaag zagen we een kleintandzaagvis (sawfish) die ondertussen een met uitsterven bedreigde diersoort is. Hij behoort tot de haai-achtigen. Magnifiek! Genieten, want die zwemt zo snel weg … en geen tijd voor een foto. Verder zagen we er 3 dolfijnen. Heel mooi, ook moeilijk op foto vast te leggen.
Na deze boottocht stond de volgende boot al te wachten om ons rond The Ten Thousand Islands te voeren. Deze 14 000 (!) eilandjes van mangroves en dus onbewoonbaar voor de mens liggen in de Golf van Mexico. Slechts een paar werden door indianen bewoonbaar gemaakt met behulp van oesterschelpen. We voeren rond enkele van die eilanden, niet die volle 14 000, of wat dacht je? 
We zagen opnieuw dolfijnen, maar door de grotere groep toeristen op de boot, waren die moeilijker zichtbaar of kon ik die haast niet op beeld vastleggen. Erik heeft die wel mooi kunnen filmen.
Ondertussen was de middag al eindje ingezet en daarom hebben ter plaatse gepicknickt. Mooi weer en prachtig uitzicht.
Na 2 uren naar Miami rijden, hebben we Bayside Miami verder ontdekt. Het is een levendig gedeelte van Downtown aan het water . Er zijn enorm veel restaurantjes en bars die toeristen en lokalen aantrekken. We hebben hier natuurlijk ook gegeten. Met zo’n uitzicht kun je toch niet anders.
Het idee om naar South Beach te gaan, hebben we laten varen. Eerlijk is eerlijk, we zagen het niet meer zitten. Miami haalt je positivisme zo naar beneden en dat vooral door zijn infrastructuur. Overal zijn autosnelwegen (tot 7 banen! en linkse en rechtse uitritten), sommige zijn tolwegen, waar het systeem nog altijd niet echt beet hebben. Er zijn enorm veel eenrichtingswegen. Her en der zijn ook nog eens werken aan de gang. De gps weet het dan niet meer en is het noorden kwijt door die hoge wolkenkrabbers. De wegen zitten overvol en je raakt licht over je toeren. Auto’s rijden op zijn Frans: te snel en invoegen net voor je neus! Tot nu toe heeft geen enkele stad dit effect ooit op ons gehad. Dat Miami heel wat te bieden heeft, zal wel zijn. Maar je moet er veel geduld voor over hebben.
Vraag me alleen niet hoe het strand er uit ziet 
. Ben al benieuwd naar morgen: the Keys.
Je zou haast denken als de autosnelwegen tot 7 banen hebben dat de mensen een heer in het verkeer zijn. En niet hoeven in te voegen net voor je neus. Ik kijk al uit naar het dagverslag van morgen :-). Kus xxx
BeantwoordenVerwijderen