Gisteren namen we de vlucht (niet vluchten als werkwoord – er mag al eens gelachen worden hé) naar NY – JFK om een connecterende vlucht naar San Francisco te nemen. Anderhalf uren tussen deze vluchten leek ons een goed plan, maar dat bleek in ons gezicht te ontploffen toen de paspoortcontrole, bagage afnemen en opnieuw inchecken en de veiligheidscontrole bureaucratisch traag verliepen. Lopend hebben we ons naar de gate begeven om als laatsten het vliegtuig in te stappen (lees: puffend binnen te strompelen). Reden: het weekend van 4 juli als Amerikaanse feestdag geeft verscherpte controles. Ook de handbagage moest in allerijl ingecheckt worden, wat niet zo’n bijster goede zaak voor mijn fototoestellen was. Gelukkig geen schade vastgesteld!
Maar we hebben het gehaald. Het afhalen van de huurauto verliep uitstekend (geen luxe deze keer, maar wel een ruime Toyota). We reden feilloos naar hetzelfde hotel als de vorige keer, parkeerden de wagen en konden inchecken en naar de kamer te gaan om er als verdoofd van vermoeidheid ons bed te testen.
Deze ochtend waren we al vroeg wakker. Het aanpassen aan 9 uur tijdsverschil gaat ons goed af. We ontbeten om 7.30 uur in het Hollywood Café en het moet gezegd: het is er uitstekend eten. De foto’s dienen om onze woorden kracht bij te zetten 
.
Omdat we de stad toch vrij goed kennen, kuierden we in de voormiddag rond Fisherman’s Wharf als “gewen”moment. In de namiddag stonden de toppen van de heuvels van de stad op het programma.
Zo verkenden we Alamo Square met de Victoriaanse huizen. Ja, de zon scheen 
.
Ook Pacific Heights vonden we echt een plaatsje om te bezoeken.
Als laatste namen we het mooie uitzicht vanop de Presidio in ons op.
Om ons van de ene naar de andere kant van de stad te verplaatsen, rekenden we op het openbaar vervoer. Dat is pas een goede en goedkope manier om de stad te doorkruisen!
Moe en met overbelaste spieren hier en daar kunnen we terugblikken op een fijne startdag van deze vakantie! De vele vergezichten toonden telkens een ander deel van de stad. Zo hadden we de stad nog nooit verkend. De Golden Gate Bridge zorgde voor het obligate weerzien. Met de wind in de haren poseerden we maar al te graag voor deze monumentale brug, die half verborgen onder een mistlaag lag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten