Zondag 26 juli 2015

 

Vliegen vanuit Honolulu naar LA en doorvliegen naar Miami ging als een fluitje van een cent. Vanaf het ontschepen tot de aankomst hebben we geen enkel probleem ondervonden. Het enige probleem ligt onderhands bij onszelf. 5 uren vliegen, dat valt best mee. Maar bijna 11 uren vliegen, en daardoor 6 uren in de tijd doorspoelen, zorgt voor fysieke problemen. Die jetlag speelt ons beiden parten. Doodmoe, want de dagen gaan voorbij, maar je blijft wakker om pas vanavond om 19 uur eindelijk te kunnen gaan slapen. Ook mijn darmen spelen op. Wanneer eet je nu ontbijt, lunch of dinner? Hoe zit het met het nemen van pillen?

Maar we zijn er. De kamer is zoals verwacht in Downtown, dus niet in de uitgangsbuurt van South Beach. Op onze leeftijd wil je ‘s nachts kunnen slapen. De jeugd wil zich amuseren tot een gat in de nacht, maar daar willen wij niet noodzakelijk getuige van zijn.

We zijn, doordat we landden in de vroege ochtenduren, dan maar een hop-on en hop-off bus gaan nemen, die je op twee lussen laat zien wat Miami in petto heeft qua cultuur (jawel!). Het strand hebben we niet gezien, wegens te druk. Later misschien. Het schijnt dat je er op de koppen kunt lopen.

De foto’s die je hieronder ziet, werden vanop de bovenste verdieping van de bus genomen. Je zit er onbeschermd (daar kom ik later op terug), en kunt ongemoeid (‘t is te zeggen… als er niet te veel Spaanssprekende vrouwen op zitten) fotograferen. Dat ging echter niet zonder slag of stoot, waardoor we zelfs besloten om van bus te veranderen.

 

Op de eerste foto zie je skyline van Downtown Miami; vraag me nog niet om ons hotel hiertussen aan te wijzen .

Op de tweede foto zie je één van de Stars-eilanden, dat kunstmatig aangelegd is en waar dus bekende namen wonen. Alle belangrijke zangers, acteurs en mensen met veel geld hebben hier een eigendom. Die eilanden zijn niet te bezoeken. Je kunt er alleen met een bootje omheen varen. Maar uit deze foto’s kun je er ook al veel uit opmaken.

 

Het witte optrekje behoort Justin Bieber toe. Het bootje is van Tyra Banks (= model).

Daarna reed de bus door het Art-Deco gebied. Elk huis uit de dertiger, veertiger jaren dat gerenoveerd moet worden, moet ook de gevel laten staan. Het resultaat mag er best wezen.

 

De Cadillac was het favoriete hotel van Elvis Presley.

Het Royal Palm hotel was het eerste hotel in Miami in 1938.  Het Delano-hotel (links op de tweede foto) in die buurt is volle eigendom van Madonna.

 

 

Voor zijn eigen winkel werd Versace door zijn vriend doodgeschoten. Andy (Huppeldepup) kwam na 25 jaar (al dan niet volledig gezeten) vrij uit de gevangenis (recent!) en woont nu op één van die kunstmatige eilanden. Coconut Grove is een wijk die volgebouwd staat met peperdure villa’s. Lijkt zowat het Beverly Hills van Miami.

Deze middag aten we in Little Havana, in 8th Street, waar Cubanen (uiteraard) de restaurants uitbaten. La Esquina de la Fama werd met ons bezoek vereerd. Let wel: bekijk de foto met een korrel zout, je kunt de jetlag van mijn gezicht té duidelijk aflezen . Er werd live muziek gespeeld. Fijn! Het eten was er lekker, maar toch te prijzig. Uitbuiten van toeristen misschien?

 

Wat op de foto’ niet echt zichtbaar is, afgezien van het feit dat er geen foto’s zijn van Coconut Grove, is de regen die we vandaag gezien en gevoeld hebben. Weet je nog wel… die open bus? Juist. De rest laat zich raden. De volgende dagen worden er heftige onweders verwacht. Je kunt het hier volgen .