Maandag 13 juli 2015

 

Dit is vandaag opnieuw zo’n stranddag. En alles, maar dan ook alles hebben we te voet afgelegd. Vanuit onze b&b wandelden we State Street af tot aan de pier. Van daaruit wandelden we opnieuw naar het Shoreline Park dat op de zee een zicht biedt vanuit een zekere hoogte. Mooi ondanks de klim, waar we al niet meer over piepen .

Dit is het zicht op State Street, voordat de meeste toeristen zin hebben om buiten te komen. We zeggen en spreken 10 uur.

 

Het liep alweer tegen de middag aan toen we besloten hetzelfde restaurant als gisteren aan te doen. De wachttijd was maar een half uurtje en toen we hetzelfde tafeltje toegewezen kregen als gisteren, keken we elkaar met een blik van herkenning aan. Het eten vond ik zelfs nog lekkerder dan gisteren: een clam chowder (ja, die vissoep van schelpdieren) met daarna nog een pasta met St.-Jacobsvruchten en grote garnalen. Ach, nu even niet aan de kilo’s denken. Deze vakantie, dit specifieke moment komt echt niet meer terug. Het was en blijft bovenmaats genieten.

 

Daarna wandelden we de dijk naar de pier weer af. En nee, geen busje, maar de hele tocht terug te voet. Ook dat is best wel gezellig, want je wandelt door een 5-km lange winkelstraat. Het weer is stralend en de zonnebrandcrème werd goed gebruikt. Voor je het weet krijgt je neus een nieuwe huid, wat niet echt de bedoeling was.

De één ligt er bij, de ander kijkt ernaar . Jong geleerd, …

 

Deze blog schrijf ik terwijl we samen genieten van een wijntje met tapas in de tuin. Het weer is nog steeds heerlijk warm en dat zal zeker nog een uurtje aanhouden.

Morgen alweer inpakken en wegwezen, richting LA.